Tað er eins og høvið krevur bløðrur og einki annað. Í øðrum høpi verður brúsandi
vín harafturímóti valt, tí tað hevur heilt serstakar eginleikar.
Les í faldara okkara um brúsandi vín og hvør matur hóskar til hetta spennandi vín
Brúsandi vín
Méthode Champenoise er tann siðbundni hátturi, sum champagna verður
framleidd eftir, men við tíðini hava framleiðarar uttanfyri Champagne
nýtt og nýta enn aðrar framleiðsluhættir at framleiða brúsandi vín, sum ikki
kann kallast champagna,
men í staðin verður nevnt eitt nú Cava, Prosecco og Asti Spumante.
Til Prosecco og Asti Spumante verða tangar nýttir til framleiðsluna, men til
Champagne, Crémants og Cava verður gamli framleiðsluhátturin við fløsku
nýttur.
Báðir framleiðsluhættirnir at gera brúsandi vín eru væl umtóktir, men tað
er tann gamli mátin við fløskum, sum aloftast veitir mest samansetta vínið.
Tá ið gerin hevur gjørt sítt, fer hon til botns í fløskuni og verður liggjandi.
Tá ið botnfallið verður upployst, verða nevniliga teir serstøku eginleikarnir
gjørdir, sum eyðkenna samansett brúsandi vín. Henda tilgongd verður nevnd
autolysa og fevnir um nógvar samansettar lívevnafrøðiligar reaktiónir.
Champagna
Champagna er eitt brúsandi vín, ið er gjørt av seinnu geringini av hvítvíni,
har kolsýran verður til. Navnið kemur frá franska økinum Champagne.
Champagnan í 1800-talinum var nógv søtari enn tann champagnan, vit
kenna í dag. Smakkskiftið móti einari turrari champagnu byrjaði í 1846,
tá framleiðarin Perrier-Jouét valdi ikki at koyra søtevni í champagnuna,
áðrenn hon varð útflutt til London. Hetta hevði við sær variantin Brut
Champagne, sum í dag er ógvuliga væl umtóktur.
Navnið Champagne kann bert brúkast til champagnu, ið er framleidd í
umráðnum Champagne í Fraklandi. Champagna verður framleidd av
drúvunum Chardonnay, Pinot Noir og Pinot Meunier. Eftir fyrstu geringina
og fløskuáfyllingina er seinna geringin í fløskuni. Hendan geringin verður
sett í gongd við at seta ger og sukur til. Síðani skal champagnan liggja
í minst 1½ ár, áðrenn hon er liðug. Eftir hetta verður fløskan vend á høvdið,
soleiðis at tey evnini, sum ikki eru gerað, leggja seg at proppinum. Fløskan
verður fryst og latin skjótt upp, soleiðis at tær ógeraðu restirnar kunnu
tømast, og verður proppurin koyrdur á aftur.